MIĘDZY POTRZEBĄ PERFEKCJI A NIEDOSKONAŁĄ RZECZYWISTOŚCIĄ
Czytając S.Coveya, B.Tracy’ego, czy innych klasyków zarządzania łatwo popaśc w kompleksy. Ich „7 nawyków skutecznego działania, czy „metody na sukces” brzmią jak cudowne recepty na zmianę, samodoskonalenie i zdobycie każdego celu. Problem zaczyna się wtedy, gdy próbujemy wdrożyć je w życie. Często czułem się wtedy jak matoł. Zarzucałem sobie niezrozumienie treści, niską skuteczność czy brak przekonującego przekazu dla zespołu. Za każdym razem po czasie dostrzegałem coś, co mogłem zrobić lepiej. Było to powodem dyskomfortu i wątpliwości co do własnej wartości. Też tak macie?
DRUGI NAJLEPSZY CZAS NA ZMIANĘ JEST WŁAŚNIE TERAZ
Drugi najlepszy czas na zmianę jest właśnie teraz – tak mówią chińskie przysłowia i motywacyjni mówcy. Zwykle na zmianę wybieramy początek roku (ach te noworoczne postanowienia…), swoje urodziny, „okrągłe” daty, początek następnego miesiąca lub tygodnia, albo ikoniczne „od jutra”! Dlaczego tak trudno zabrać się za zmianę, za to co ma nas zbudować, wzmocnić i poprawić nasze życie? Nawet jeśli zaczynamy, po pierwszych niepowodzeniach większość z nas ląduje w tym samym martwym punkcie, co wcześniej.
FEEDBACK, CZYLI CO MNIE NIE ZABIJE…
Informacja zwrotna (feedback) towarzyszy nam na każdym kroku — w pracy, w domu, w codziennych rozmowach. Nieustannie oceniamy innych, dzielimy się radami i wyrażamy swoje poglądy. W świecie biznesu, feedback to podstawowe narzędzie menedżerów, służące do oceny wyników, przydzielania zadań i motywowania pracowników. Jednak feedback, użyty w niewłaściwy sposób, potrafi wyrządzić więcej szkody niż przynieść korzyści. Niestety, wciąż pokutuje przekonanie, że to, „co nas nie zabije, to nas wzmocni”.
CELE NIE DO ZDOBYCIA?!
Zwykle, gdy dążymy do realizacji celów, wierzymy, że poradzimy sobie sami. Przecież nie od dziś żyjemy, mamy doświadczenie i własną mądrość. Czy na pewno? A co, gdy utknęliśmy w miejscu i nie czujemy się dobrze w swojej skórze? Częściej narzekamy na brak czasu i obwiniamy innych, zamiast poszukać wsparcia. To zbyt szczere, ale prawdziwe.
CZY CEL UŚWIĘCA ŚRODKI?
To odwieczny dylemat, który niepokoi naszą moralność. Na pierwszy rzut oka odpowiedź wydaje się prosta: oczywiście, że nie! Nie zgadzamy się na to, by dążyć do sukcesu „po trupach” i kosztem innych. W końcu dążenie do harmonii i satysfakcji powinno być podstawą naszych działań.
Jednak jako coachowie wiemy, że ostateczny wybór należy do klienta. To on decyduje, jakie koszty jest w stanie ponieść, bo w jego ocenie cel może być ich wart.
NIEDOKOŃCZONE PROJEKTY
Ile razy porzuciłeś ważny projekt tuż przed metą? To frustrujące uczucie, gdy cel jest w zasięgu ręki, a mimo to coś nas zatrzymuje: spadek motywacji, nieprzewidziane okoliczności, a nawet problemy ze zdrowiem. Zdarza się, że porzucamy zadanie, gdy analiza kosztów i zysków wypada na niekorzyść tych drugich. Wtedy porzucenie projektu może być słuszną decyzją – choć zazwyczaj oznacza to, że na początku błędnie oceniliśmy swoje szanse. I co dalej?
PORAŻKA, NIECHCIANE DZIECKO BIZNESU
Kiedy sukces wymieniany jest przez wszystkie przypadki przez specjalistów od szczęścia, każda mądra książka o biznesie zawiera na niego inny przepis, jakby był potrawą, gdzie wystarczy wymieszać składniki, porażka jest sierotą, wzgardzoną, odsuwaną ze wstydem i wartą jedynie zapomnienia. A jednak to ona występuje w życiu managera wielokrotnie częściej. Droga przedsiębiorcy to wręcz podążanie od porażki do porażki, choć przy tym bez utraty entuzjazmu – jak mawiał Winston Churchill.
PUŁAPKI DOJRZEWANIA
„Nothing else matters” – te słowa Jamesa Hetfielda to hymn dla każdego, kto bierze życie w swoje ręce. To zastrzyk pozytywnej energii, gdy wiara w siebie wysycha, a dzień wydaje się gorszy niż zazwyczaj. Słuchając tej piosenki, zawsze mam dreszcze. Kiedy pierwszy raz pojawiła się w radiu, zmagałem się z fizyką i matematyką na studiach – to było wyzwanie!
Każdy z nas ma takie utwory młodości. Są jak tło dla chwil, gdy łapiemy oddech, zbierając siły na nowe wyzwania. Pamiętanie o trudnych momentach, które pokonaliśmy, to najlepszy sposób na budowanie samoświadomości.
CZY CZAS PRZEZNACZONY NA MARZENIA TO CZAS ZMARNOWANY?
Poczucie „głębokiej obecności”, przebywania w tu i teraz jest stanem umysłu, który tak trudno osiągnąć goniąc zajączka sukcesu, albo gdy zwyczajnie zatracamy się w codziennym „wiązaniu końca z końcem”.
Nawet jednak gdy pojawia się wyczekana chwila, kiedy przysiadamy przy kawie, lub lampce wina, wypełniamy ją przeglądaniem wiadomości, maili, wpisów w FB, Ista, LinkedIn etc. Staje się to obsesją, jakby przebywanie sam na sam ze sobą było mniej wartościowe.
SZKLANKA DO POŁOWY…
Szklanka do połowy… czyli jak nastawienie wpływa na realizację projektów.
„Szklanka jest do połowy pełna czy do połowy pusta?” – to pytanie to coś więcej niż tylko porzekadło. To odwieczny dylemat, który świetnie opisuje, jak nasze nastawienie wpływa na wszystko, co robimy. To wiadomość dla perfekcjonistów i idealistów: świat nie jest idealny. A dla realistów?
UWIĘZIENI W PRZESZŁOŚCI
Zbyt często zamiast rozwijać się i iść naprzód, tkwimy w przeszłości. Rozpamiętujemy chwile, kiedy „wszystko było lepiej”, albo zatracamy się w tym, co nas zraniło. W obu przypadkach przeszłość działa jak kotwica, która nie pozwala nam w pełni zrozumieć teraźniejszości i zrobić krok naprzód. Wiemy, że nie da się zmienić tego, co już się stało, a jednak wspomnienia wciąż w nas żyją, obciążąjąc myśli albo odurzając smakiem dawnych sukcesów.
BALKONOWE PRZEMYŚLENIA COACHINGOWE CZ.1
Czy Coaching to coś użytecznego? A może jedynie pasja, albo element większej całości? Co jest jego istotą, a co jedynie mitem? A może to „zawracanie głowy” – jak już kilka razy słyszałem…
Trudno mi wyobrazić sobie większą przyjemność niż towarzyszenie ludziom w ich podróży ku zmianie i w osiąganiu przez nich wartościowych celów. Powie ktoś, że jeszcze przyjemniejsze jest odnoszenie sukcesów samemu. Trudno zaprzeczyć, ale czy jedno przeczy drugiemu?